Tag Archives: Պարույր Սևակ
Մոր Ձեռքերը
Այս ձեռքերը` մո՜ր ձեռքերը, Հինավուրց ու նո՜ր ձեռքերը… Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը… Պսակվելիս ո՜նց են պարել այս ձեռքերը` Ի՜նչ նազանքով , Երազանքո՜վ՜: Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը… Լույսը մինչև լույս չեն մարել այս ձեռքերը, Առաջնեկն … Continue reading
Filed under ՀԱՅ ԳՐՈՂՆԵՐ, Պարույր Սևակ, Բանաստեղծություն
Դու
Պարույր Սևակ Դու Դու – երկու տառ, դու, հասարակ մի դերանուն: ԵՎ ընդամենն քո այդ երկու հատիկ տառով՝ Այս բովանդակ աշխարհին ես ինձ տեր անում: Դու՝ երկու տառ և ես հանկարծ Երջանկության համն եմ զգում իմ բերանում, Անջատումին ըմբերանում ՈՒ … Continue reading
Filed under Պարույր Սևակ, Բանաստեղծություն
Քո խակ սերը եւ իմ հասուն տանջանքը…
Պարույր Սևակ Քո խակ սերը եւ իմ հասուն տանջանքը… Քո խակ սերը եւ իմ հասուն տանջանքը Հանդիպ եցին որպես երկու ուղեւոր՝ Կյանքի ինչ-որ սակավամարդ կածանում Եւ, ճարահատ, պիտի քայլեն միասին Քո խակ սերը եւ իմ հասուն տանջանքը: Ու երբ, հոգնած, … Continue reading
Filed under Պարույր Սևակ, Բանաստեղծություն
ՔԻՉ ԵՆՔ ԲԱՅՑ ՀԱՅ ԵՆՔ
ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ ՎԼԱԴԻՄԻՐ ԱԲԱՋՅԱՆ ՔԻՉ ԵՆՔ ԲԱՅՑ ՀԱՅ ԵՆՔ Մենք քիչ ենք սակայն մեզ հայ են ասում։ Մենք մեզ ո՛չ ոքից չենք գերադասում։ Պարզապես մենք էլ պի՛տի ընդունենք Որ մե՛նք միայն մենք Արարատ ունենք Եվ որ այստեղ է՝ … Continue reading
Filed under Պարույր Սևակ, Բանաստեղծություն
