Category Archives: ՀԱՅ

ԱՄԵՆ ԴԵՊՔՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՄԵՆՔ ԵՆՔ, ԵՎ ԴՐԱՆԻՑ ԼԱՎ ԲԱՆ ՉԿԱ…

Երբ կանգնած ես սահմանին… Զենքը ձեռքիդ նայում ես Նախիջևանի լուսաբացին, տեսնում այդ հրաշք երկիրը, այդ կապուտակ գետերը և վառ, գեղեցիկ կանաչը… արևի արտապատկերումը լճերի մեջ… այդ դաշտավայրը… ու հասկանում, որ քո երբեմնի երկիրը այժմ քոնը չէ… այժմ այնտեղ ապրում են «Այլոք»… հոգիդ կսկիծ է ապրում… ու սկսում է տանջել մի հարց «Ինչու՞»… «Ինչու՞»… «Ինչու՞»… Continue reading

1 Comment

Filed under ՀԱՅ, Անխորագիր, Արձակ