Category Archives: Արձակ
ԵՍ «Հեքիաթների աշխարհում»…
Հեքիաթ մուտք գործելու ժամը նշանակված էր երեկոյան 6-ից 10 պակաս: Ես անհամբեր սպասում էի… Չէ՞ որ ամեն մեկը չի կարող հայտնվել հեքիաթում: Իսկ ես հաստատ որոշել էի՝ ես պետք է մտնեմ հեքիաթի մեջ… Լրացրել էի բոլոր փաստաթղթերս և անհամբեր սպասում … Continue reading
Filed under Հրաչ Շահվերդյան, Արձակ
ԱՄԵՆ ԴԵՊՔՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՄԵՆՔ ԵՆՔ, ԵՎ ԴՐԱՆԻՑ ԼԱՎ ԲԱՆ ՉԿԱ…
Երբ կանգնած ես սահմանին… Զենքը ձեռքիդ նայում ես Նախիջևանի լուսաբացին, տեսնում այդ հրաշք երկիրը, այդ կապուտակ գետերը և վառ, գեղեցիկ կանաչը… արևի արտապատկերումը լճերի մեջ… այդ դաշտավայրը… ու հասկանում, որ քո երբեմնի երկիրը այժմ քոնը չէ… այժմ այնտեղ ապրում են «Այլոք»… հոգիդ կսկիծ է ապրում… ու սկսում է տանջել մի հարց «Ինչու՞»… «Ինչու՞»… «Ինչու՞»… Continue reading
Երբեք ուշ չէ
Հոգեբանական մի սեմինարի ժամանակ կանգնում է 62 տարեկան կին և խոսում է այսպես «Իմ անունն է Սյու, և ես ունեմ երազանք. Ես ուզում եմ ելույթ ունենալ որպես երգչուհի, դաշնամուրի նվագակցությամբ ֆիլարմոնիկ դահլիճի բեմում: 22 տարեկանում սովորել եմ և երգել եմ … Continue reading
Filed under Հրաչ Շահվերդյան, Արձակ
Լավ, հանուն ինչի..
Վերջերս շատ անգամ ես նկատում եմ, որ ինձ այսպես ասած բռնացնում եմ մտածելիս մի մտքի շուրջ, որի մասսայական քննարկումը գուցե շատերիս կօգնի… ինչ միտք?, պարզ և հասարակ մի միտք, որն ըստ իս, պետք է ծագի բոլորիս ուղեղներում… լավ, հանուն ինչի է … Continue reading
Filed under Վաչե Շահվերդյան, Արձակ
