Ձեզ ներկայացնեմ իմ հերթական նկարներից մեկը… ավելի ճիշտ առաջինը… նկարի անունը եղբորս խնդրանքով դրել ենք ԴԵՄՔԴ ԿՈՐՑՐԵՑ ԻՐ ՀՄԱՅՔԸ… որոշակի իմաստ տալով նրան…. ասեմ որ այն ինձ շատ հարազատ է…
-
Մեկնաբանություն
Ձեզ ներկայացնեմ իմ հերթական նկարներից մեկը… ավելի ճիշտ առաջինը… նկարի անունը եղբորս խնդրանքով դրել ենք ԴԵՄՔԴ ԿՈՐՑՐԵՑ ԻՐ ՀՄԱՅՔԸ… որոշակի իմաստ տալով նրան…. ասեմ որ այն ինձ շատ հարազատ է…
Filed under ՆԿԱՐՆԵՐ, Վաչե Շահվերդյան
Շնորհակալ եմ Վաչ ջան… Իրոք որ… շատ լավ նկար է… ու գնալով այդ դեմքը կորցնում է իր հմայքը… չնայած երբեմն էլ ինչ որ նոր երանգ է հայտնվում…
Ցավալի է ինձ համար այդ ամենը, քանի որ ինքս շատ եմ պայքարում…
նկարը շատ լավն ա…վերնագրի իմաստը մի չիք չհասկացա, բայց դա սիրունությանը չի խանգարում…:)
inchqan el demq@ korcnogh eq anvanum es kerparin, mek e, inqn indz shat dur ekav… irakanum ir hamar andzrevanoc@ voch te andzrevic pashtpanvelu ayl trichq katarelu mijoc e… shat xor@ nkar a, tarber baner kareli a tesnel…
Շնորհակալ ենք շատ շատ , սա Վաչեի առաջին նկարն է
che, korcrats cher demqi hmayq@….
շնորհակալ եմ ժողովուրդ… դեմքերը միծտ ել կորցնում ու վերագտնում են իրենց գույները….
nkarn el vernagirn el inc gravec. lavn ein:)
Վերնագիրը շատ բան ա ասում նկարի մասին: Ափսոս տխուր հուշեր արթնացրեց ու էլի համոզվեի, որ նույնիսկ փոքրիկ քայլերի արվստը չի օգնում չսխալվել: Պարզապես հասկանում ես, որ պարտավոր ես ընկնելուց հետո էլի բարձրանալ ու շարունակել քայլել, ինչան էլ որ ցավոտ լինի անկումը: Սակայն այս անգամ արդեն դառնորեն գիտակցում ես, որ ամեն ինչ այլ է, որ իներն իրենց անուններով պետք է կոչել, որ նույնիսկ չես կարող վստահել այն մարդկանց, ում հարազատ էիր համարում.. կծկվում ես ցավից, ակամայից սկսում ես դողալ, թվում է, թե մենակ ես այս անհյուրընկալ աշխարհում.. բայց մի րոպե.. իսկ ի՞նչ եղան նպատակները, որոնց համար պատրաստ էիր պայքարել կյանքի գնով, մի՞թե այնքան թուլամորթ գտնվեցիր, որ ինչ-որ մեկը կամ ինչ-որ բան կարողացավ քեզ ցած գլորել այն աստիճանից, որին հասել էիր ու որ դու այդքան ուժ չե՞ս ունենա, որ պայքարես: Ինչքան էլ փորձես գտնել այդ հազարավոր “հա բայց ինչի՞՞՞”-ների պատասխանը, մեկ է գլխիդ մեջ չի տեղավորվում, թե ինչի՞ հենց դու, ու ինչի՞ պիտի քեզ հետ նման բան լիներ… իսկ դու դեռ այնքան նպատակներ ունեիրր իրականացնելու… բայց գիտակցում ես, որ անկախ ամեն ինչից, կյանքը հրաք ա ու միշտ էլ ժպտալու ու երջանիկ լինելու առիթ կա. թեկուզ էն, որ դու առողջ ես, թեկուզ որ հրաշալի ընտանիք ունես կամ որ ունես կրթություն, աշխատանք ու քո կողքին կան մարդիկ, ոմ կարող ես վստահել: Պարզապես պետք է սովորենք գնահատել ունեցացդ ու հասկանալ, որ պետք չէ երջանկություն փնտրել, քանի որ մեր կողքին է ու մենք արդեն երջանիկ լինելու շատ պատճառներ ունենք: Կներեք, ոնցոր թե մի քիչ շատ փիլիսոփայեցի, բայց ես մեղք չունեմ, նկարը ստիպեց ))) հա, մեկ էլ չմոռանամ ասել ամենակարևորը – Հրաշք նկար ա ու շաաատ խորիմաստ: Ապրեքքք:
Շնորհակալ եմ Հաս ջան